دفـــتـــر ســیـــب و درخــت چـــهـــل بـــرگ

بــنــویــســیــن دفــتــر ســیــب و درخــت چــهــل بــرگ ، بــخــونــیــن آرامــشـــــگــاه ...

دفـــتـــر ســیـــب و درخــت چـــهـــل بـــرگ

بــنــویــســیــن دفــتــر ســیــب و درخــت چــهــل بــرگ ، بــخــونــیــن آرامــشـــــگــاه ...

هزارمین نفر ............................

 

 

 

 

 

1000 

 

۹ نفر دیگه به اینجا سر بزنن ، 

جمع بازدید کننده ها به ۱۰۰۰ نفر میرسه ... 

هر جور فکر کردم دیدم راهی نیست 

که بشه فهمید کدوم بازدید کننده است . .. 

 

کاش خودِ بازدید کننده های جدید 

از توی اون کنتور پرچمها ، نفراتُ 

جمع بزنن و اگه هزارمی بودن خبر بدن . .. 

( این لینک مربوط به وقتیه که هنوز ۹ نفر مونده ) 

 

نفر هزارم جایزه داره . . . 

 

 

 

 

 

یک منظره ...

 

 

 

 

 

              یک منظره ... 

 

             دلم یه مرکز اورژانس میخواد که 

             همه ماشینهاش جلوش پارک شده باشن ... 

             آخه معنیش میشه اینکه 

             هیچکس نیاز به کمک و اورژانس نداره . .. 

             و اینهمه یعنی یه منظرۀ خوب ، 

             یعنی  آ ر ا م ش  . . . 

 

 

 

 

 

مرزهای سکوت

 

 

 

 

 

مرزهای سکوت 

 

اوایل خیلی راحت اینجا حرفهامو می نوشتم ، 

اما کم کم که جلو رفت و 

پیدا شدن چند تا خواننده صمیمی ، 

یه جور حس آشنایی بهم داد ، 

خوب آدم جلوی کسی که باهاش آشناس ، 

همیشه یه جور تعارف یا خودسانسوری یا 

هر اسم دیگه ای که داشته باشه ، داره دیگه .. . 

 

 

 

 

 

دیروز ، امروز و عشق

 

 

 

 

 

عشق ؟ 

 

گاهی از خودم می پرسم : 

هنوزم آدما عاشق میشن ؟ 

کمِ کم نوجوونها و جوونها عاشق میشن ؟ 

 

اونطوری که همدوره های خودم عاشق میشدنو میگم ، 

بی قرار بشن ، 

صبح قبل از مدرسه برن سر کوچه اش 

منتظر بشن تا بیاد و رد بشه از جلوشون ، 

تو محلشون بپلکن ، 

بدون اینکه باهاش حرف زده باشن  

سرش غیرتی بشن و دعوا کنن ، 

اونم نه یه هفته و یه ماه ، 

دو سه سال با خیالش حتی شب و روز زندگی کنن . .. 

 

خیلی وقتها که دور و ورمو نگاه میکنم ، 

احساس میکنم دیگه آدمها دور اینجور عواطفو قلم گرفتن ،  

بعد خوش بینانه که میخوام ببینم  

به خودم میگم شاید تو نوجوونها هنوز چند نفری باشن ... 

 

 

 

 

 

کمک .. .

 

 

 

 

 

 کمک 

 

از دیدگاه روانشناختی هر مشکلی 

که شخص داره ، حتماً یه سرش 

به جایی و چیزی در گذشته اش وصل میشه . .. 

 

حالا برگشته میگه من وقت برای چت ندارم ، 

به گذشته هم کاری ندارم ، 

ابدا هم دوست نداره وارد ارتباطها و دوستیهای مسخره بشه ، 

فقط انتظار داره از طریق ایمیل زدن ، 

منو از دنیایی که توشم بیرون بیاره ، 

و وارد دنیای جدیدی بکنه . .. 

 

انقدر هم توی دنیای متفاوتی سر میکنه  

که میپرسه این چیزهایی که می نویسی ، 

واقعی هستن یا داستانن ؟ 

 

آخه من به این آدمِ خیرخواه چی بگم ؟ 

 

 

 

 

 

من بر گشتم

 

 

 

 

 

 

 

به هر زحمتی بود این کامپیوترو سرپا کردم ، 

دوست داشتم همونطور که گفتم دو سه روزه برسونمش ، 

خلاصه ، 

مــــــــــــــــــن بـــــــــــــــــــر گـــــشــــتــــــم  ... 

 

 

 

 

 

کامپیوتر در کما ...

 

 

 

 

 

سلام : 

کامپیوترم خراب شده ، 

شاید دو سه روزی نتونم آپ کنم ، 

اما اگه نظری بیاد حتماً هر جور شده جواب میدم ، 

دعا کنین زودتر مشکلش حل شه ... 

 

 

 

 

 

می فهمم می فهمینم ...

 

 

 

 

 

 

 

دوست ندارم وقتی میاین اینجا  

اندوه و تلخی بذارم جلوتون ، 

اما نمی دونین قسمت کردن این 

خاطره ها با شما چقدر سبکم می کنه . .. 

 

 

 

باورتون نمیشه اگه بگم تنها دلخوشیم بعد از  

نزدیکِ دو سال همینه که اینجا به کمک شما سبک بشم . .. 

 

بی نهایت ممنونم از 

درکتون ، 

همراهیتون و 

نظرات دلگرم کنندتون . .. 

 

 

 

روزهای خوبم میرسه ... 

 

 

 

 

 

دورِ باطل

 

 

 

 

 

دور باطل 

 

کلِ روز رو سپری می کنیم ، 

شب می خوابیم ، 

و در صبحِ روزِ سپری شده 

از خواب بیدار میشیم ... 

 

اگه متوجه منظورم نمیشین ، 

به اینجا سر بزنین . 

 

 

 

 

 

حوا ، آدم و خدا

 

 

 

 

  

 حوا و آدم 

 

اگه کسی برای بار اول از خواهش و 

خواسته من سرپیچی بکنه ، 

بهش میگم چون بار اولت بود ، 

ندیده می گیرم و بی خیال میشم . ..

 

تا اونجا که میدونم ، این عکس العملیه که 

همه از خودشون نشون میدن . .. 

 

حالا سوال اینه که چطور 

خدای بخشنده و مهربان ، 

اولین گناه و سرپیچی آدم رو 

نتونست ببخشه و ندیده بگیره ؟