امشب کسی رو که واقعا تو نت از تنهایی درم می آورد ایگنور کردم ،
شاید علتش این بود که یک درصد احتمال میدادم
ارتباطمون به بیرون نت کشیده بشه ،
و دوباره همه تجربه ها رو تجربه کنیم . . .
این نیز بگذرد ...
گفتم شاید باز به کار کسی بیاد ،
آخه خودم چند سال پیش یه شب داغون بودم ،
خراب ، ویرون ، از اون شبا که احساس میکنی بدتر از این نمیشه ،
خلاصه تو این حس و حال اومدم نت ،
مسنجرو که باز کردم این پیام فورواردی رسیده بود . ..
نمیتونم بگم چقدر تاثیر داشت ولی خیلی زیاد آرومم کرد . ..
گاهی همین که فکر میکنی کس دیکه ای
حس تو رو تجربه و درک کرده خودش برای آدم کافیه :
هرگز هیچ حسرتی در دنیا اینچنین یکجا جمع نمی شود ،
که در این سه واژه کوتاه ;
او دوستم ندارد . . .
اینم ۸ خط اول همون نوشته دیروزیه :
با تــــو بــودن واسۀ مــن یـعـنـی از گــریــه نــمـردن
یعنی با وسوسه عشق شبو دست صبح رسوندن
با تـــو بـودن واسۀ مـن یعـنی از ستـاره گفتن
یعنی وقت بی پناهی ، شونه ای برای خفتن
از پرنده ها گذشتن روی آسمـون نشستن
هدیه ای بوده همیشه از نگاه تو واسه من
مرگ من معنا نداره با تو که تندیس عمری
تـو با لبخند سپیدت مرگ از تنم می گیری
جای خالـی تـو اینجا زده آتیش به وجودم
از تو که وجود نداری خاطره مونده تو قلبم
اون پــیــاده رو که هــرگــز زیــر پــای مــا نــشد طـی
اون شبی که بی تو سر شد توی سرما و شب دی
روزی کـه بـا هـم نرفتیم زیـر بـارون بـهـاری
یاد من میندازه شاید واسه من بهار بیاری
با تـو بـودن واسۀ مـن ، گذر از پـوچی و مردن
فصل بی بال پر کشیدن ، فصل از قصه رمیدن
خودم نه حوصله طولانی نوشتن رو دارم ، نه طولانی خوندن رو . ..
برای همین فکر کردم اگه همشو یکجا بنویسم خیلیا حوصله نمیکنن بخوننش .. .
بعد از دو سه روز بیداری بالاخره دیروز ساعت 4 بعد از ظهر خوابیدم ،
ساعت 8 شب توی خواب احساس کردم حالت تهوع دارم ،
به روی خودم نیاوردم اما چشمت روز بد نبینه ،
قضیه جدی بود و وقتی هم نمونده بود و تا اومدم بجنبم
فاصله تختم تا سطل زباله اتاقو بـــــــعــــــــلــــــــــــه ( گلاب به روتون )
بدنم خیس عرق بود ، خــیــس بودا ...
تا حالا تو عمرم تو خواب اینطوری نشده بودم ،
راستش یه کم ترسیده بودم
( هر وضعیت ناشناخته ای یذره ترسناک هست دیگه )
اما الان بهترم .
درضمن گریه هم نکردم . . .
این از خط نهم به بعد یه نوشته قدیمیه ،
یهو دلم خواست بذارمش اینجا ،
خاطرات بی تو بودن
با تو بودن واسه من دورترین مقصد دنیاست
لحظه به تو رسیدن لحظه ای اسیر رویاست
گریۀ من توی سینه ام ، بغض من دلگیر از عالـم
شونه هایی که ندارم ، چک چک اشکم رو قلبم
اون قراری که نذاشتیم ، اون نگاهی که نکردیم
مــیــون تــنــهایـیـامـون پــلــی کـه بـنـا نکردیـم
یاد اون غروب هنوزم جاری تو شب و روزم
یادمه پیشم نبودی تا تو چشم تو بسوزم
قلبی سر شار از تو دارم ، تویی که هرگز ندارم
خـاطـرات بـی تــو بـودن تـنـهـا چـیـزیـه کـه دارم
تـویی که هرگز نبودی توی دنیای حقیقی
تویی که تو خلوت من با خیال من رفیقی
اگه حتی توی دنیا ، نباشی کنار من تو
توی خوابم تو خیالم یاور همیشه ای تو
به تو فکر میکنم تـا ذهـــنم
پـــاک بشــه ،
تطـــهیـــر بشــه ،
روحــــــم ، غســل کنـــه
بـــــرای اندیشیدن به خـــــــــــــــــــدا ...
بازم میای ؟
میای برام ناز کنی ؟
دلم خیلی نیاز کردن می خواد . ..
خـــیـــلـــی . . .
بــازم ،
بــــازم خـــــرابـــــم ...
جالبه برام ،
تو هر وبلاگی نظر میذارم میگه بعد از تایید نمایش داده میشه . ..
به نظرم اینجا ساده ترین و ابتدایی ترین جاییه که
میتونیم تمرین دموکراسی بکنیم ،
تمرین کنیم که حرفهای تلخ ،
زشت ،
حتی توهین ،
و انتقاد رو ببشنویم و توی صفحه شخصیمون به حضورشون عادت کنیم ،
و یاد بگیریم که هر جا ، هر جای دنیا که زندگی کنیم ،
همیشه اینچنین افرادی اطرافمون خواهند بود . ..
بالاخره ما یه روز و یه جا باید یاد بگیریم که
به جای حذف کردن این افراد
باهاشون زندگی کنیم ...
توی محیطی به سادگی وبلاگ همدیگه رو فیلتر و
نظرات همو سانسور می کنیم ،
اما ،
هر روز از سانسور و فیلترینگ شکایت میکنیم ...
وقتش نشده اگه تغییر در کل جامعه رو می خوایم ،
این تغییر رو از خودمون شروع کنیم ؟؟؟