این روزا سالگرد یه اتفاقی در ارتباط با فردوسیه ،
اما چیزایِ دیگه ای فکرمو مشغول کرده ،
اگه فردوسی الان بود بازم برای اعتبار ایران اندازۀ شاهنامه خودشو تو دردسر مینداخت ؟
حافظ و سعدی برای کی عاشقانه می گفتن ؟
البته حتماً وحشی بافقی دو تا دوتا دیوان میداد بیرون ،
اما سعدی حتماً از رو میرفت و دست از نصیحت کردن برمیداشت ،
اگه حافظ الان بود میرفت به جای شعر عرفانی جای مهر تو پیشونیش میساخت ؟
مولانا که حتماً جای رقصیدن تو خانقاه ، سر چهار راهها با صورت سیاه میرقصید ...