ما حق داریم خشمگین بشیم ،
چون خشم یکی از عواطفه ،
مثل غم ، شادی ، هیجان و ...
اما حق نداریم عصبانی بشیم ،
چون عصبانیت بدترین و زشت ترین شکل بروز خشمه ...
درست اینه که راه سالمی برای تخلیه انرژیه
زیادی که بوسیله خشم درونمون جمع میشه پیدا کنیم . ..
و این راه بسته به شخصیت هر کسی متفاوته .. .
سلام
همون اول زیر اسم وبلاگ، جمله ها من رو متعجب کرد.
به نظر من عصبانی شدن همون خشمگین شدن اما به زیان عربیه! نیست؟
بعضی از نوشته هاتون رو خوندم، جالب بود.
من دهه پنجاهی هستم!
دهه پنجاهیا عشقن ، نفسن ، تاج سرن ، هر چی آدم ازشون خوب بگه حق کلام ادا نمیشه ...
مطالب را خوندم ... ساده و روان مینویسی.
مثل اینکه شبیه نادر و هیچ کس دیگه ای نیستی ... از بدی ترس و خشم ... ولی بین نوشته هات از این خوشم اومد...
اما ،
رو که میگردانی ،
بمبی درونم فریاد میشود ،
از هیروشیما تا حلبچه ، درونم بهم می پیوندد ،
و نعره ای مرا از من می پراکند . . .